Sorunumuz aslında nedir, ne kadarını biliyoruz biz, kendimiz ile alakalı ?

Canlarım Öncellikle bir kaç gündür davranışlarımız ile ilgili yazıyorum farkındayım kendi dertlerimin esiri ettim sizi kusura bakmayın.
Son zamanlar da Aşkım Kapışmak dinlediğimden ve bilgilendirdiği bir kaç hususların insana iyi geldiğini hissettiğim konuları siz aktarmak istiyorum .Kitaplarını da çok beğenerek okuyorum size de tavsiye  ediyorum :D

İyileşebilmek konusunu aşağı yukarı ele aldığımda aslında herkes kendi yarasına göre bir çıkarımda bulunarak ve bu yarayı deşmek ya da kapatmak olarak algılayabilir ,ama bana göre her yaranın kapanması pek de mümkün değildir ,bazen çocukluğumuz bizim kaderimizi ne yönde etkilediğinin farkında değiliz .Bana göre de bu böyledir en ufak ailelerimizin hataları belkide doğru zannettikleri bir şeyin bizi olumsuz yönde etkileyebileceğini anladım. Özellikle Yaralı Çocuk diye tabir ettikleri sorunun aslında çocukluğumuzdaki sorunların bilinç dışında biriktirmemiz ile başlıyormuş.
Örneğin kardeş kıskançlığı ya da aileden uzak kalma veya aile içindeki kavgalar içimizdei yaralı çocuk da bilinç altında birikmeye başlıyor.
Bunlar bizde kusurluluk ,eksiklik,kimsesizlik,sevgisizlik,başarısızlık,terk edilmişlik korkuları şeklinde yaralı çocuk modun da ortaya çıkar.
Aşkım kapışmak dan aldığım örnek ile anlatayım , kasa dasınız ve kasiyer sizi sıradayken görmedi arkanızda kini çağırdı yaralı çocuk o sıra da aslında bilinç altınızda geçmişte dışlanmışlık korkusu yaşadıysanız o anda saldırganlık sergilersiniz geçmişteki yarayı kapatmak adına ya bağırırsınız ya da kızarsınız ,görmüyor musun ben bir saat tir buradayım gibisinden.
Bu mod yersiz yere de bir anda modunuzu aşağı çeker toplum içinde veya sevdiklerinizin yanında.
Alınmamanız gerektiği diye düşünülen ve sizin alındıklarınız gibi düşünün . Ve aslında biz bu duyguyu tedavi etmediğimiz için kendi kendimize bastırdıkça bu duygumuzu bu yaralı çocuk farklı zamanlar da farklı yerlerde ortaya çıkar. Ve biz bu eksiklik duygusuna alışıp ,geleceğimizi de bu şekil de alıştırıyoruz eksik dışlanmışlık korkusu olan ya da ne bileyim sevgisiz, kimsesizlik ve başarısızlık korkusu sizi nasıl etkileyebilir ki?
Başarısızlık dan da kasıt aslında başkasının başarısı ile mutlu olamayan. Bu his normal değil ,bazen ben başkası adına sevinemem mesela, bu daha çok başarı gerektirmeyecek şeylerin bir korkusuymuş ve bu duyguyu bastırdıkça insanlara olan iyimser istekler insan da azalabiliyor .
Çok korktuğum için ben neden sevinemiyorum  başkaların başarılarına diye araştırdım, başarmak için çoğu zaman az zaman harcamışım ve başaramadıkça ailemde başarırsın dedikçe başarıyorsun zaten deyip kendimi avuttum ve sonunda aslında tam olarak istediğim başarıyı da alamadım. Başkaların mutlulukları beni mutlu etmediği için örneğin babamın başarı kavramı benim için değildi ,o mutluydu, ama ben değildim çünkü üzülmesin diye başardığım oluyordu şimdiye kadar ve başkaların başarıları bu yüzden benim için sanki babamdan intikam alıyormuş hissi verdiğinden başarılarıyla mutlu olamıyordum ya da başarısızlığımı hatırlattığı için mutsuz olmakla meşguldüm . Tabi şimdi anladığım için sebebini kendi mutluluklarımın peşinden koşuyorum ve başarının sonu yok başarmak başarmak ile bitmiyormuş da zaten o yüzden mutlu olacağım şeyleri pekiştirirken aslında başarı benim için benim elde edebileceğim de mutlu olacağım şeyler oldu.
Neyse konuyu bulandırmadan bazı geçmişteki yaralar aslında sizin modunuzu düşüren şeylerdir herhangi bir mutlu anınız da bile.

Ve ailelerin cezalandırmaları sizi nasıl yönlendirir bunu da kısaca size anladığım kadarıyla aktarmak istiyorum.
Yaptığınız hatalar da kendinizi cezalandırıyorsunuz farkında olmadan ,çünkü siz hata yaptığınız da aileler sizi cezalandırıyordu. örneğin; bağırıyordu kızıyordu yasaklar koyuyorlardı. Sizinde ilerde kendinizi cezalandırmanızı etkiliyor . Çok basit hemde hiç farkında olmadığımız bir takım tepkilerimize dikkat edelim ne kadar hata yaparsam o kadar ceza almalıyım hissi var ,
Fiziksel ya da zihinsel olabilir bu ve kendimizi cezalandıracak birini de arıyoruz çünkü öyle olması gerektiğini algılıyoruz. Bu cezalandırma sevgisizlik olarak bile ortaya çıkabilir eğer bir baba örneğin; çocuğuna kızdığında sevgisini göstermemesi durumunda ise bu bir alışkanlık veya kendimize ya da karşı tarafa yaptığımız bir tepki olarak ortaya çıkabiliyor.
Bu bir cezalandırma türüdür bilinç altında yatan.
Ya da şiddet uygulaması fiziksel olarak bir ailenin bir şey yapamadığımız da olmadığında etrafımızdaki insanlara, duvara ,kendimize zarar vererek veya malımıza ya da en ufağından bak olmayacak salaksın salağız şeklinde toplumunda modunu düşürerek başaramayarak başarısını engelleyerek de kendimizi cezalandırıyoruz.
 Ya da ebeveynlerin beklentili olmaları ,hani olur ya ailelerinizin hayallerini yaşarsınız aslında ya da diyelim hayallerindeki çocuk değiliz ve aileniz sizi kıyasladı sürekli birileri ile ,anne baba ölse de siz kendinizden beklentisi yüksek olarak yaşarsınız, yani ne yaparsanız yapın kendinizi birinden ya eksik hissedersiniz ya da memnuniyetsiz bir hayat sürersiniz . Aslında çok uzun bir mevzu bunlar daha da öğrendiğim uzun meseleler var sadece geleceğinizi aynı şekilde şekillendir memenizi canı gönülden bende istediğim için size Aşkım Kapışmaktan özellikle aldıklarımı ne kadar doğru bilemem ama elimden geldiğince aktarmak istedim ,umarım bir faydası olur umarım bir yararı dokunur bana oldu. En azından neden nasıl davrandığınızı anlamanız sağlayacaktır ,zaten bu saatten sonra ebeveyinlerinizi suçlayamazsınız kendileri ailelerinden aldıklarının sürekli bir döngü içinde tekrarlıyorlar ,ama biz çok şanslıyız bilinç altımız da yatanın ne olduğunu çözebiliriz hangi yaralı çocuk olduğumuzu çözebiliriz bunun bizim geleceğimize faydası dokunabilir ,kuşak çatışmasından dolayı aşırı derece de size amalarla gelebilirler ,bana göre kendinizin sorununu kendiniz öğrenip kendiniz tedavi edin ,en azında kendinizi cezalandırırken durup bir daha düşünün incinen çocuk değişmeli diye ya da bilinç altınızdaki hangi korku sizin modunuzu düşürüyor farkına varırsanız üzülmenizi daha kolay engel olabilirsiniz. İnşallah size de aldıklarımın bir faydası dokunur .
Tekrardan sevdikleriniz ile hayırlı bayramlar.

Neden bu kadar yıpranmışlıklar ?

Bu hikayede kimse kimseyi terk etmesin.
Sevdiğiniz insanların kıymetini bile ertelemeyin sanki hiç hata yapmamışız gibi affetmemek gibi lüksümüz olmasın .
Hayatımız da bir çok hatalarımız olmuştur affetmeme lüksümü yok,niye kırgın olabiliriz ki bazen ,en derinden kalpten bu neden etkilesin bu kadar bizi neden en sevdiklerimizin hatalarını kabullenemiyoruz hayalimizdeki insanı mı sevdik yoksa gerçekten sevdiğimiz kişiyi mi sevdik.



Evet hayat yalnızken güzel diyebileceğiniz bir sürü anlar vardır fakat ya bir gün yalnız öleceğinizi düşündüğünüzde ya pişmanlıklar hissederseniz?
Demek istediğim aslında daha çok benim kişisel hayatım değil inanın 3 ay bu insanlar mı sevmiş diyebileceğiniz kadar hatalar yaptık af edemedik başlarda sonrası da insan anlıyor aslında sinir geçince, ya pişman hissediyor ya da hataya hatayla gidildiğini anlıyorsunuz zaman geçtikçe .

Hayatı her zaman yıkmak için ya da sil baştan yaşamak için yaşadığımızı zannediyoruz evet bazen temiz sayfalar iyidir ama kimi zaman silip atmak sizi yanlış bir insana çevirebilir bazen yıkmak üzerine değildir hayat sanırım bazen toparlayabilmek için fazla gururlu olabiliriz.
Sevgide sanırım gurur fazla, siz iyi niyetinizi koruduktan sonra gurura ihtiyacınız kalmayacağını anlayacaksınız.

İnsanın tutunabileceği dalların olması gerçekten çok güzel hele sonsuz güvenle tutuğunuz sıkı sıkıya Çınar gibi büyüyorsa ,sanırım yıkıp geçmek bir çınar için o kadar da kolay değil .
Kalbinizin her zaman iyi tarafına güvenin ,bazen elbette büyük kayıplarınız olacaktır sevdiklerinize tutunabilmek için bu yazıyı yazıyorum çünkü inanın ilerde sadece sevdikleriniz kalacak yanınız da, illa ki zorluklar olacak kimse sizin sevdiğiniz insanlar kadar yanında olmayacak.
Aşk tatlıdır da tuzludur da acıdır da ama hepsi sadece aşka tat veren hayat veren şeylerden biridir
bilmiyorum elbette vardır büyük hayal kırıklığınız benim demek istediğim sevmeye değerse tutunun aşkın dalına .
Hayatınızın en güzel zamanlarında en değer verilesi insanı sevin ,değer verin. Tek istediğim bu
mutlu olmanız dileği ile varsa yanlışım düzeltirseniz sevinirim iyi akşamlar diliyorum dostlarım :)

Eskiler Eskileeer mi desem :)

Bugün biraz daha kendim olmak istiyorum o yüzden belirli bir konu dahilinde yazmak istemedim.
Son zamanlarda her şey aşırı normal gittiğinde bir şeyler olacakmış gibi hissettirip tedirgin ediyor mu sizi de bende tam şu an onu yaşıyorum tamam hayatım mükemmel şekilde akıp gidiyor çevremdekilerle aramdaki ilişkiler gayet iyi durumda hiç bir sorun yok tek sorunum sanırım okul .
O zaman bu kadar tedirgin olmamın bir anlamı yok değil mi :)

Sanıyorum ki bizim tek bir problemimiz var şükretmeyi bilmiyoruz o yüzden aşırı normal günlerimiz iyi günlerimiz sanki biraz huzursuz geçiyor olabilir .
Bende böylece yazıyorum derken konu kendiliğinden çıkı verdi neyse bu kadarda boş yazmayalım.
Huzursuzluğumu geçtim beklentiler içine girme kısmını biraz abartıyor olabiliriz , ben mesela bazen birisi için beklenti içine giriyorum olmayınca da sorun olarak kabul ediyorum sanırım bu kısmı biraz dengelemek te zorlanıyoruz ya da ben öyle diyelim :)

Hayat hiç bir beklenti içine girmeye değmez evet ümit etmeyin demiyorum bence ümit edin ama beklentiler içine de girmeyin özellikle şahıslar üzerine,bu bir az kumar gibi bir şey.

Huzursuzluklarımızın başka sebepleri de alışılmışlıklar yani biraz monotonluk ,Hepimiz bıkıyoruz bıkkınlık yaşıyoruz sürekli ,ne biçim nesile denk geldik diyorum bazen 90 lar,70 ler hükümet problemleri olduğundan çok toplum daha içli dışlı ve şarkılarında bile ben şahsen bayılıyorum neşe aşk sevmek paylaşmak hepsi duygunun en yoğun hissedildiği bir nesildi oyunlarını bile hepimiz tebessümle anıyoruz, ellerde telefonun düşmediği bir nesildeyiz benim en büyük problemim o şahsen o olmasa bile internet aşkı yaşıyorum resmen ben sevgiyi nasıl yoğun yaşayayım bu şekilde e yaşayamayınca da insanların içinde hep bir eksiklik ilişkilerinde problemler yaşıyorlar bence tamamen sorunlar da bundan kaynaklanıyor olabilir bir kere sadakat olması için o kadar nefsi zorlayan durumlar yoktu o dönemler .,

Sevgi bize bambaşka bir kavram sanki ya da aşk mesaj beklemek mesela aşkın bir parçası haline geldi maalesef şimdi biz ne yapabiliriz aşk deyince aklımıza önce şahıs gelmesi gerekirken nasıl iletişime geçtiğimiz mi aklımıza gelecek ya da ne kadar çok konuştuğumuz ile mi ölçelim?
Eskiden eline dokunmak bile bin hayal kurdururdu aşıklara beklerlerdi hayalleriyle gerçekten kavuşacakları zamanı dört gözle beklenirdi kabul edin siz de özenmediniz mi o dönemlere? Her ne kadar sevgime inanıp güvensem de o dönemlere de insan bazı durumlar da özenmesin de ne yapsın :)

Osmanlı tarihinde kadınların yeri

Merhaba güzel dostlarım bugün özellikle yanlış yansıtılan kadınların köle gibi yetiştiğini zanettiğimiz tarih ile ilgili bilgilendirmek istiyorum özellikle araştırdım ve kaynaklarda da inceledim kesinlikle kadınların çocuk yapıp makam sahibi olma gibi hedefleri yoktu eğitimin içinde yetiştirilen genc kizlar vardı tamamen filmlerde yanlış ele alinan ve bizi asıl osmanlı dan soğutmaya çalışılan bir sisteme kanmayalım. Kanunla ilk bizim ülkemize  hürriyeti kadınlara getirilmiş ama kadınların saygınlığı da en yoğun o dönemlere göre osmanlı sahip olmuş.
Özelikle kadın karakterleri eğitimli ve iktidar karakterindeymiş. Aslında buna hepimiz farkındayız biraz da yalan dır diyip geçiştiriyoruz fakat kayseride uzun süre liderlik yapmış olan Ertnabeyin karısı Doğa Hatun olmuş sulut paşa lakabıyla anılan doğa hatun Mezarı türbenin tam ortasında yer almaktadır .
Bunun gibi bir çok kadın karakteri güçlüdür. Özellikle Talha Uğurluelin bir programında buna değenmiştir.
Çoğumuz Hayme ana adıyla anılan 'Devlet ana ' ismini duymuştur türbesi çarşamba köyünün kütahya ilçesinde yer almaktadır.
Osman Gazinin ninesi Erturuğul Gazinin de annesi olmaktadır .
Osman Gazi tabi bu arada hayran duyduğum ayrı bir Hükümdardır .Hatda bahsetmek istediğim bir olay var ki oda Mihal Köses/Kösemihal olayıdır.Kösem mihal denilen adam aslında bir düşmanken Müslüman olur Osman gazinin sayesinde .Daha sorna düşman Osman Gaziye pusu kurar düşmanlar ve Kösem mihal kurulan bu pusuyu Osman Gaziye anlatır ve Osmangazi aslınd Kaybedicek olduğu savaşı kösem mihal sayesinde alır . Hoşuma giden Osman Gazinin bir diğer durumu ise oğulları ile ilgili Alaadin Çelebi Osman Gazinin en büyük oğullarıdır ve tahtı Orhan Gazi yani kardeşine bırakır der ki senin bu görevi benden daha iyi yapacağına inaniyorum ben senin vezirin olurum sen tahta geç der ve kardeşine bırakır taht hakkını .
Aslında çoğu taht kavgasının çok fedakarlıklarıda olmuştur nedense bundan pek bahsedilmez ben gururla anmak istedim konumuz Osman Gazinin ninesi Hayme ana osmangaziyi beşikte salamıştır ve Osman Gaziyi çok güzel bir şekilde yetiştirmiştir.
Erturuğul Gazinin annesi ve ayrıca Süleyman Şah'ın hanımıdır .Bir dönem Söğüt ve Domaniçe yerleşmesi ile belli bir dönem devlet iktidarını eline almıştır.Erturuğul gazi oğlunu ve Osman gazi torununu yetiştirerek imparatorluğun temelini atmıştır.

           (Hayme ana Türbesi )

Kadınlarımızın çoğu tarihte iktidar sahibi olmuş Osmanlı imparatorluğu altında güçlü karakterlere sahip ve o dönemlere göre kadınlarımızın en çok hak sahibi olduğu bir devlet sistemi oluşmuştur aslında eğitimleri açısından Osmanlı devletinin kadınlarımıza bir çok hak tanımıştır .
Harem dediğimiz şey aslında filmlerden yansıtılandan çok öte Genç kızlarımızın eğitiminde katkı sağlamak ve isterse evlenmeme hakkı da tanınmıştır ben kendimi geliştiricem başka hedeflerim var deme haklarına sahip ve katkı sağlanmakta olan bir sistemden bahsediyoruz aslında siz düşünün .
Harem in yeri aslında filmlerde yansıtıldığı gibi istediğin zaman Padişahın girebilceği bir yer değildir ancak validesinin odasından geçebilmektedir ve baya uzak olduğundan gitmesi zordur ve oraya girmenin binbir adabı vardı . Yüz yüze gelinmezdi yani kadınlarımıza duyulan saygıya ben aslında ayrı bir hayranlıkla bakıyorum.

Neyse dostlarım bahsetmek istediğim asıl mesele şu söylenilenlere kanmayın . Az biraz araştıralım biliyorsunuz ki çoğu arşivimiz yakıldı geçmişimizi köreltme yanıltma yanlış aktarma gibi çabalar var ve biz bunları öğrenmezsek kim bilir çocuklarımız torunlarımız ne öğrencekler . Ben şahsen az biraz tedirginim hayran duyulcak kötü yanıyla iyi yanıyla da bir koskoca Osmanlı imparatorluğuna sahip olduğumuz bir geçmişimiz var çoğu yabancının bile saygıyla andığı inanın Adorf Hitler de büyük bir ölçüde iktidar sahibi olmuş ama saygıyla bir gram anılmadı ya da hangi tarih olursa olsun bizim tarihimiz saygıyla anılırken insanlar sırf görmek için dünyanın her yerinden Osmanlının İstanbuldaki anıtlarını gezerken Lütfen Rica ediyorum anarken saçma sistem diyip geçmeyin sizde biraz saygılı olun geçmişimize neyin doğru olup olmadığına bir bakın.

Bugünlük bu kadar benden dostlarım :)

Hayvanlar ve Biz

İletişimin ne tür bir safha da olduğunu çözemiyorum şimdilerde daha çok bencilleştik alıştık alıştırıldık.
paylaşmayı seven milletimiz bir yerde ne gerek var ya kendi yapsın kendi yesin demeye başladık bu tabi ki üşengeç yapımızdan kaynaklı da olmaya başladı.
Ama bir şey var ki insana iyi gelen benciliği de bir yerde azaltan hayvan sevgisi ,şimdi ne alaka diyeceksiniz valla ben hayvanlar ile ilgili tutan olmazsa sürekli yazarım.
Birincisi insanı bunalım piskolojisinden uzak tutar . Öyle değil demeyin öyle sürekli birilerini düşünüp üzülmekten yada yalnızlığı hissetmekten bunalımı tam olması gerktiği gibi yaşıyoruz sonra insanlar neden alzheimer oluyor .
Bir kediniz olsa mesela bir okşasanız pozitif enerji verir derler ,ki öyledir, bir yerde iyi hissetiriyor onun bundan memnun olması.
Hayvanlar yaşlılara da çok iyi geliyor alzheimer hastalarına da .
Anneannem alzheimer mesela 5 senedir falan bir gerileme yok çok şükür öyle alzheimer hastaları duyuyorum ki yönünden tutun etrafını tanımaması ne kadar zor , düşünsenize hayali insanlar bile görebiliyorlar .
Anneannem hatda 5 yıldan fazla bizimle ve bahçe katında kalıyor köpeğimiz var orda serbest dolaşıyor arada bir evine alır vakit geçirirler birlikte ve ben ona iyi geldiğini düşünüyorum.

Tabi alerjisi olanıda anlarım çünkü arada bir benimde oluyor kediye karşı ondada mecbur kedimle arama biraz mesafe koyuyorum :)
Neyse demem o ki hayvanları çok da uzaklaştırmayın hayatınızdan bakarsınız sizin ona faydasından çok onun size faydası dokunur.
Çocukların sorumluluk duygusunu geliştirir aslında bakımı zordur haklısınız bahçesi her olmayan insanın da yükümlülüğü artabilir . Biliyorum özzelikle çalışan insanlar için bu durum daha da zorlaşır çekilmez bir hal alabilir .
Bu yüzden tabi ki iyice bir düşünün derim çok da zorlamak istemem şimdi sen ne diyorsun demeyin seviyorum hayvanları paylaşmak istedim belki faydası olur diye de düşünmeden edemiyorum :)
Tekrardan iyi günler diliyorum :)

Almanya dan aklımda kırıntılar.

Bugün de size doğup büydüğüm yer hakkında biraz bahsetmek istiyorum ,öyle bir yaşadığım yerin ismini yazıp fotoğraflara tıkladım küçük bir yer ama her fotoğrafta sanki bir anımı buldum unuttmuş olduğum şeyler canlandı sanki gözümde.

 

 

Yaşadığım yerin adı Monheim am Rhein dı. Köy gibiydi bana göre çünkü herkez birbirini tanırdı.
Akrabalardan tutun da insanlarına köşedeki en ufak market sahiplerine kadar tanırdık şu an çoğu yer el  değiştirmiş olabilir. Üç te biri zaten türktü . Bizim evin altında dönerci ve pizzacı var dı o zamanlar döner 2 euroydu du hatırladığım kadarıyla ve türk komşularım la gece lere kadar dışarda oynardık çocukluğumu aslında almanya gibi bir yerde tam türk olarak doya doya yaşamışım, şimdi ki nesillere geleceklere üzülüyorum açıkçası daha bir tehlike kat sayısı artığından türkiye de bile doya doya yaşayamıyor çocuklar çocukluğunu doğal olarak da paylaşım ve iletişim konusun da biraz daha zor oluyor eğitime atılmaları.

Neyse konumuz neler yapıyorduk orda hayat nasıl dı ve biz çocukluğumuz da hangi çerez tarzı şeyler ile içli dışlı idik . Valla oyunlarımız yine aynıydı onun dışında put put oynardık o da tabiki abilerimizden bize geçen bir oyun du biri topa vururdu sonra herkes saklanırdı bir kişi topu alıp yerine geri geri koymaya giderdi o sırada saklanırdık birini bulmaya çalışırken put put diye bağrırdı bulduğunda ya da biri çıkıp topa vurursa tekrar gidip gelmek zorunda kalırdı.
İkincisi olarak buzlu dondurma olarak adlandırdığımız şey yazın en çok sevdiğimiz şey di 50 cente alırdık ve cola gibi çeşitli içeceklerin dondurulmuş haliydi biz de kazıyarak kaşıkla yerdik .

Pizza ve döner tabi ki en sevdiğiimiz şey di :) annelerimiz ne kadar çok kızsa da biz gene de onun için direnirdik.
Şimdi şu erişteler var ya kuru 3 dakkikaya falan pişen makarna gibi onları kırıp kuru kuru yerdik adı da bizim için çincmakarnasıydı .

Haaa bir de laterne denen şeyden yapılırdı her sene de bir helloween de herhangi bir şeye benzeyen hayvan veya meyve de olabilir sınıfının sembölü olan ışıklı bir şey yapıyorsun okul da kağıtla kartonla falan sonra çubuklu ışığına takıp akşam sınıfınla tören gibi bununla geziyorsun laterne laterne diye şarkı sölüyorsun dönüşte de onunla şeker topluyorsun ama ne yorulurdum onunla ya.
                       ( Laterne diye adlandırdırdıkları)



 

 

Daha çok şeyleri vardı böyle bizim törenlerimiz vatan millet vs. belli bir amacı var da bu kısmı pek anlamamıştım almanyada doğal olarak küçüksün sonuçta .Noel mesela tam tamına 24 gün sürer beklemesi 4 gözle bir kutuları hediyelikleri olur Aralık ayın birinden 24üne kadar kutular her tarih için numaralandırılmış ve içinde çeşitli çukulatalar olur. O günün tarihi neyse o günün kutusu açılır ayın 24 ünde de Noel (İsa nın doğumu kutlanır ) yani yılbaşı pek bir alakası yok hediyeler ağıcın altına bırakılır ve bildiğiniz üzere ayın 24ünde de çam ağacın altında olur o.

 

 

 

Paskalya bayramı diye bir de bayram var o da ayrı bir garip yumurta boyuyorlar desenli falan, yumurtanın içini boşaltıp boyuyorsun  ve tavşana benzeyen çukalatalar olur o dönem .

Tatilleri de yazın 6 haftadır yaz tatili yani baya bir yaymışlar aslında her mevsim 2 hafta tatil olur eylül ayı sonbahar tatili olur 2 hafta sonrasında da noel de olur iki hafta

ve bahar tatili paskalya bayramının tatili işte o da aynı şekilde iki hafta bence bizim tatilimiz çok iyi 3 ay doya doya bir gerçek anlamda okul hayatına ara vermiş oluyorsun tabi sizin fikriniz nasıl bilemem .

 



 

Bugünde böyle olsun şimdilik bu kadar iyi günler diliyorum :)

 

 

HUZUR dediğimiz şey.

(sabah keyfimden bir kare ) :)



Aslında en çok seven insan anlar derler ama bizim için huzur her yerde.
Kim nerde yaşıyor bilmiyorum ama günün hangi saati hangi havası olursa olsun sanırsam tad almayı bilmiyoruz . Biz güneşli havanın ılık rüzgarıyla keyif alırken bazıları yağmurun karanlık havanın bile değerini biliyor .

O an o durumdan nasıl keyif alıcağız bilmiyorum ama nasıl uyanırsak günümüz öyle geçer derler ve doğrudur bana göre de.
Sabahları özellikle havanın tadını çıkarabilmek ayrı bir keyif bence ,elbetde sabah uykunun tadını hiç bir şey almaz uyanabildiğimiz gün eğer o hava güneşli ise bir kahve biraz müzik bile o günün başında dinlendiriyor sanki insani hayalin tam ortasında bir gün gibi .

Hayat kısa tad almak lazım boşu boşuna kendi kenidimizi yormamak lazım, Her ne kadar konun dışında olsa da yazmanın keyfi benim için ap ayrı bir duygu o yüzden o an ne istiyorsam onu yazmanın keyfini yaşamak istiyorum konunun tamamen dışına çıktıysam siz kusuruma bakmayın :)

Demem o ki ne kadar yorulsak ta yorulalım dinlencek bir yerimiz olsun günün içinde tek bir şeyden 10 dakika olsun yalnızız ya da değiliz o an huzurlu olalım sadece olumlu düşünelim her ne kadar kötü kaderlerimiz olsa da . Sonuç olarak bu dünyanın tapusu yok elimizde ve götürebileceğimiz herhangi bir şey de yok .
İnancınız ne doğrultusunda bilemem belki de alıp götürebilceğiniz şeyler vardır . O sizin bileceğiniz iş bana kalırsa bedenimiz bile bizimle gelmeyecek ken ruhumuzun değerini bilmek.

Onu olabildiğince korumak ne kadar saçma gelirse gelsin kötü bir niyetim yok her mevsimin her günün keyfin tadını çıkarın inanın hayat çok daha yaşanılası bir yer olucaktır . Sabahın köründe aklıma esebilen şey bunlar olunca öylesine yazmak istedim :)
iyi günler diliyorum dostlarım :) Günün tadını çıkarın :)

Neden Osmanlı arşivleri yakıldı ?

Düşünebiliyormusunuz tarihimizin tek anı kalıntıları olan osmanlı belgeleri türkiye cumhuriyetine geçiş ile yakıldı ve bir çoğu yok edildi.
Osmanlı Devletinde bir çok arşiv örneğin; eğitim kayıtları ve vergi kayıtları vs. türü belgeler saklanılmış ve bunların dışındaki çoğu yok edilmiş, ki biliyorsunuz insanlar arapça yazılı kitaplarını saklamak zorunda kalmış .Harf devrimi adı altında yapılan bir çeşit ortadan kaldırılan arap alfabesi aslında harf devrimi değil de tarihi belgelerin yok edilmesi diyelim, şimdi biz neden tarihimize öğrendiğimiz kadarıyla inanalım ki, bilmediğimiz ne var ?
Çoğu insan bilgi sahibi olduğunu zannederken aslında ne bildiğimizi gerçekten anlayamıyorum.

Gerçekten çok merak ediyorum şu an bulunsaydı o osmanlı arşivi bizim için tarihi okumak daha zevkli gelir miydi elimizde inceleyebilecek bir tür belgeler olunca daha anlaşılabilir olur muydu ya da bizim için bir çeşit yol gösterici bir şey olur muydu.
Tarih bizim için neyi ifade ederdi ?
Önderlerimiz belli evet çoğu alanında da yol gösterici olmuşlardır katılıyorum fakat atalarımızın da çoğu alanda osmanlıda getirdikleri yenilik akımları var idi ve biz sadece belli bir tarihte yakın bir tarihte takılıp kalıyoruz çünkü hiç bir şey bilmiyoruz her iktidarın bir açığı olabileceği gibi osmanlı döneminde de vardı ,tabi ki O dönemin en iyi hukuk düzenine sahip bir osmanlı döneminden bahsediyoruz . Kesinlik le bu gün ile kıyaslanamaz altını çiziyorum, o dönemin en iyisiydi . Sonrasında teknolojik alanda evet gelişememiş olabilir .

Bilmek istediğimiz eminim çok şey var tarih de, amaç tam olarak ne olabilir sizce o kadar zekice yapılan bir cumhuriyetin ilanı, çok zekice yapılan yeniliklerde hangi ülke neden tarihi belgelerini yakmak istesin ki? Gerçekten kötüyse ıspatlanacak belgeler durmalı ,değil mi ? İnsanlar osmanlı dönemini zaten o kadar kötü hatırlamıyor , ya çok kötü düşünmeyelim diye bir iyilik olarak mı düşünelim ya da kötü niyetli olarak insanların o dönemleri unutup bugün le dünü kıyaslamasın diye bizi körelten herhangi bir şey olarak mı görelim, o kadar zekice kurulan bir devlette neden osmanlı arşivleri yakılıp yok etmeye çalışıldı ne oldu da bu hale getirildi .

Sadece tapu ve nüfus kayıtları için tutulan belgelerdi saklanan . Onların amacı az çok belli zaten işler zorlaşır tekrardan bu bilgileri toparlamak mantıklı bir durum bence fakat diğerleri neden yakılmak için kolay idi neden şu kalsın şu kalmasın yakalım oldu neden seçilenleri üzerine bir tarihimiz var?

Şu an zorunlu osmanlıca öğretilmesi için uğraşılıyor ve insanlar ısrarla gericilik ten bahsediyorlar lütfen rica ediyorum ilericilik kavramı gericilik ten ibaret değil tarihi okuyabilmek ve tarihi direk ilk ağızdan anlayabilmek bir gericilik akımı olduğunu kesinlikle karıştırmayalım .

Herhangi bir görüşü kesinlikle savunmuyorum ve bilgimin de gerçekten tam olarak olduğuna inanmıyorum çünkü tarihten hepimiz mahrum bırakıldık dedelerimizin atalarımızın hiç bir şeyine okuyabilecek yeteneğe sahip değiliz ve ilk ağızdan okuyup öğrenemiyoruz ben şimdi kendime güvenebilir miyim güvenemez miyim ,her zaman hangi görüşü savunursanız savunun evet arkasında durmak ta en doğal hakkınız fakat kendinizi de savunduğunuz şeyi de biraz merak edin biraz açık kapı bırakın .

Hiç bir şey öğrendiğimiz ve ben bunu biliyorum dediğimiz gibi olmayabilir çoğu şeyin kanıtı vardır evet ama çoğu bu kısmın her şeyi anlamına gelmiyor maalesef .
Sizi üzdüysem af ola burada kimseyi eleştirmek niyetinde değilim öfkem biraz da öğrenmek isteyip öğrenemediklerimizde . Tarihi açıdan ne duysam tatmin etmiyor . Biri doğru dediği şeye diğeri çıkıp sen yanlış diyorsun diyebiliyor Tarihi bilgilerimizin çoğu o konumda .
Tekrardan size iyi günler diliyorum umarım keyif alırsınız :)

Gelişemememiz konusunda bakış açım :)

 

Merhaba Okurlarım ,Bugün birazcık üzücü biraz da polyanacılık yanlarımla aile,eğitim ve gelişebilme alanlarımızı incelemek istedim varsa yanlış izlemim ya da eksiğim bilgilendirebilirseniz sevinirim umarım keyifli olur :)

 

                                                                                                                                                                                                             








İlk olarak şunu belirtmek isterim ,Elalem ne der düşüncesi ile her aile her insan mutlaka hayatında     
bu şekilde bir karar almıştır.İnsanın hayatını öyle bir kısıtlıyor ki senin fikirlerin aslına birinin gözüne girme çabası içerisinde oluşuyor ki bu doğal ama bir yerde gelişme açısından da insanı şekillendirmeye başlıyorsa doğal olduğunu düşünmüyorum ki bu konuda da ailelerimiz bir güzel rol almaktadırlar canlarım ya kızacaklar ama gerçek acıdır :)

 Öncellikli olarak Türk olmanın gurur verici tarafları olsa da kötü yanları da var elbet de ne istersen iste her şeyi yapamazsın mesela bazen aileler tıpkı bir kapı gibidir tek farkı ise kitli odalarda yaşadığımız özgür zannettiğimiz hayat her birey her çocuk orada kendi hayallerine bir çoğu orada huzur bularak son verebilir. Sözüm ailelere değil Kısıtlı da olsa bir Türk olarak her ne kadar kısıtlı da yaşasak arkamızı dayayabileceğimiz bir ailemiz var bu konuda en şanslısı bizim Türk milleti.

Korumacı yapısı ile örnek olarak Annem (canımdır) anneme Blog açtım yazılarım az biraz özgürlüğe kavuştu desem bakarsın ekmek kapısı çıkar desem :D sen otur dersini çalış aman haa der  :)
Ki çok şükür faydası olduğunu biliyor benim için :)

 

Çok şükür ki annem var olmayanlardan af diliyorum şimdiden üzüntü verdiysem,

Ailesi bile olmasa aile kurmayı çevresiyle de edinebilir bir Türk asla yalnız değildir bazıları öyle zanneder ama seni düşünebilen farkında olmadan bir çok insan çıkabilir karşımıza .

O kadar bilinmeziz ki bizi çözebildiğini zanneden bir çok düşünce içimizde ırkçılık yaşatmaya çalışsa da bizim milletimizin ruhu dost.

Sevmeyi öyle bir öğrenmişiz ki sanki insanlar ne kadar kötü bile olsa kırgında olsa bizim millet öyle bir millet ki tedavisini affetmek bilmiş .

Belki de benim düşüncem sadece polyanacılık tarzı bir şey ama insan da başka türlü yaşayamaz ki şu hayat da yıllarca gurbet de yaşamış biri olarak memleketime hasret büyümüşüm elbet istemeyerek geldim ama tatillerde Türkiye diye can atanda bendim adapte olma konusunda aşırı derecede korkularım olmuş olabilir fakat buraya gelmek yaşadığım en güzel şeymiş. Ne pahasına olursa olsun burasının havası bile her hastalığı tedavi eder.

Bayan polyana olarak amacım sadece Türkiye de yaşayan her insanı az birazcık incelemek .

Bu iş biraz beni aşmış olabilir ama insanları da az biraz yargılamayı da seviyor olabilirim neyse konumuza dönecek olursak Türk demeyi bırakıp Türkiyeliler diyebiliriz şimdilik .

Türkiyeliler bu aralar biraz fazla sosyal medyada takılır oldular sanırım biraz zor gelebilir bu alışkanlığı değiştirmek en ufağından bir kafe de neden oturur insan sohbet muhabbet gelsin kahveler iyi de sohbet kısmı nerede bu işin şimdi kimse konuşmuyor dertleşmiyor dertleşmeyi unutuyor çünkü video izleyip gülmek daha kolayımıza kaçıyor olabilir oysa bu bizi iyileştirmiyor en saçma videoları bile ezberler olduk evet komik işimize de geliyor ama insanlar daha şüpheci olmadı mı birbirine . Konuşmak artık kimsenin işine gelmiyor . Öyle bir alıştık ki sosyal medyaya bizim milletimiz şişmanlayamazken yani hala adetlerinden vaz geçmedikleri için e sanki bir şekilde hareket alanımız kısıtlaması gerekiyor bizden daha şişman olan 7 katımızı yiyen milletler varken eksik kalırsak başka milletlerden hiç olur mu olmaz bulurlar işte avucumuzun içinde kısıtlayacak bir alanı . Psikologlar da kazansın değil mi insanlar çok konuşup dertleşiyor ama dertleşmeyi unutup böyle dostluklar kurmamalılar kurarlarsa psikologlar nasıl kazansın canım lafım onların mesleğine tabi ki saygısızlıklar değil e sende oku okulunu sende yap demi neyin tribindesin .

Ben seviyorum milletimi arkadaş durup durup buna isyan edenimiz de çok çünkü fakındalar olayın kandırdığınız kadar kanmayanımızı ne yapacaksınız.

Çok zor seneleri oldu herkesin hala aynı korkuları var gözlerinden aileden aileye geçen.

Bu yüzden belki de her sistemi bu kadar çok sorgulayan bir milletimiz var korkularla beslendiler her insanın her fikrine hak vermek lazım ne kadar menfaatleri konuşsa da bu zaten olması gereken bir şey. Aslında her ülkenin bir sıkıntısı var her ülkenin bir eksiği de menfaatine göre de yönetilir her şey. Kimse kimseyle keyfinden ilgilenmez öyle değil mi.

Belki de bilgim yetersiz kuru ve sade çünkü hiçbir şey bilmiyorum eğrisiyle doğrusuyla . Eminim herkes öyledir eksik hissediyoruz geçmişimizden mahrum bırakılmışız ya da anlayamadığımız öğrenemediğimiz bir çok yer olmuştur. 

Bazen çok merak etsem de geçmişteki ben nasıl olurdu yine hayalleriyle kendi halinde mi olurdu yada icraat da mı olurdu .

Şu an o kadar eksik hissediyorum ki bu dili bile yarım öğrendim, her dil sanki yarım kalmış gibi ,bazen kendimi ifade edemediğim için üzülüyorum fakat daha çok zamana ihtiyacım var bir polyana olarak sanırım üzülmeye hakkım yok en son Türkiyeliler nasıl iyi anlatamam diye hevesli hevesli anlatıyordum.

 

Her gün dünden daha farklı zannederken aslında her gün le dün arasında pek fark kalmadı sayılır hayatımız ya çok monoton ya da çok renkli belki biz Türkiyeliler değişikliğe pek alışık değilizdir rahatlığımız bozulmasın diye pek riske giren insanlarda değiliz çok geneleme yapmamak lazım bazen de aşırıya kaçabiliyoruz değişiklik arayışına girdiğimizde. Neyse ki bizim milletimizin hayatı iş güç ya da okulda ibaret zannederiz ama bizim millet iş güç okul dışında her şeyi yapabilecek kapasiteye de sahip hat da bir izin verseler hobilerimiz işimiz de olacak tabi buna her aile izin verse insanlarımız hobileri üzerinde neler geliştirip ne kadar ilerleyebilir, hiçbir aile o riske girmez tabi genelde tıp oku doktor ol memur ol devlete daya sırtını kebap anlayışımız hat safa da .

Son zamanlarda eğitim konusunda gördüğüm fakültede çeşitli görüşler duyuyorum hocalarımdan yakın çevrelerimden hepsi de okul ve eğitim sistemin sıkıntılarıyla ilgili özelikle şu görüşe katılıyorum bizi bilgisiz bırakmanın tek yola yaşa öğren cahilliğin tecrübeli insan olup özendirilmesi, araştırmıyoruz yaşayıp öğreneceğimizi düşünüyoruz. Türk halkına karşı en ufak bir fikirde saçmalama deyip geçiştirmeyi düşünüyoruz artık ne kadar zeki olduğumuzu düşünüyorsak astronot olmak vs. saçmalık bizce . Kendi ilgi alanlarımızla ilgili hayatımızda çoğunlukla yola koyulmamıza izin verilmez. Oysa o kadar zeki bir milletiz ki bir yazardan duymuştum ayran ile dönerin son lokma ve son yudumlarını hesaplayıp bitirebiliyoruz . Hayat da zevk almayı en fakirinden tutunda zenginine kadar bilir bizim millet de . En çok merak ettiğim konu bu insanlar trigonometri görürken lise de çoğu kendi alanını okuduğun da görmüyor bile ve soruyor kendine boşuna mı kastım, çoğu başarısızların asıl hikayesi bu eğitim sisteminin bence en büyük yanlışlardan biri Türkiye de okul ev dershane üçgeni içinde asker gibi yetişmeleri tamam lafım yok disiplin gerekli fakat maalesef ben Almanya da böyle bir sistemden bir haberdim serbesti bir kere giyim, açığından tut kapalılara kadar ayrımcılık yoktu ha kendi milletleri ırkçıydı o ayrı konu ve sürekli bir kursa yollanırdım piyano sorsanız buradaki notalar faklı bilmem ciddi anlamda da zorlandığımı hiç hatırlamam arkadaş evde çalışma sadece sürekli ödev verilirdi öğrenci çalışmaz zaten ödevi yapar ondan not alırdı sınavın ne kadar etkilediğini hiç hatırlamam ödevleri yapmayan da yoktu öyle alışmıştık çünkü kimse birbirinden sabahın köründe gelip geçirmezdi mesela sistem oturmuş bir şekilde . Buraya bir geldim SBS sınavı vardı o zaman tabi ben ne test bilirim ne sınav sürekli bir deneme sınavı nasıl beceriyorsam sondan onuncu falan olurdum ama hala benim için bir hedef yok okul kazanmak içinmiş sonradan öğrendim, hat da sınava son bir ay kala çaktım davayı test sayısı verilirdi ödev gibi ama ödev değil anlamadım ödev olsa kontrol edilip not verilirdi benim bildiğim ama bakan yoktu herkes yaptım der geçerdi ya da yumurta kapıya dayanınca falan hallederdi . Hala da basmıyor kafam tek bir sınava bağlı olmanın istediğin yeri seçebilmek için o da ne kadar puansa ona gidebiliyorsun istediğin bir şey olana kadar sınava girenler var ömürden ömür giderken aslında yanlış bizim içimizde .Geliştiğimiz halde bizi bir yerde durdurabilen bir şey var, ya da zekiyiz ama sınırımız kısıtlı .
Diyelim ve bugünlük bitirelim tekrardan iyi günler diliyorum :)