Canlarım Öncellikle bir kaç gündür davranışlarımız ile ilgili yazıyorum farkındayım kendi dertlerimin esiri ettim sizi kusura bakmayın.
Son zamanlar da Aşkım Kapışmak dinlediğimden ve bilgilendirdiği bir kaç hususların insana iyi geldiğini hissettiğim konuları siz aktarmak istiyorum .Kitaplarını da çok beğenerek okuyorum size de tavsiye ediyorum :D
İyileşebilmek konusunu aşağı yukarı ele aldığımda aslında herkes kendi yarasına göre bir çıkarımda bulunarak ve bu yarayı deşmek ya da kapatmak olarak algılayabilir ,ama bana göre her yaranın kapanması pek de mümkün değildir ,bazen çocukluğumuz bizim kaderimizi ne yönde etkilediğinin farkında değiliz .Bana göre de bu böyledir en ufak ailelerimizin hataları belkide doğru zannettikleri bir şeyin bizi olumsuz yönde etkileyebileceğini anladım. Özellikle Yaralı Çocuk diye tabir ettikleri sorunun aslında çocukluğumuzdaki sorunların bilinç dışında biriktirmemiz ile başlıyormuş.
Örneğin kardeş kıskançlığı ya da aileden uzak kalma veya aile içindeki kavgalar içimizdei yaralı çocuk da bilinç altında birikmeye başlıyor.
Bunlar bizde kusurluluk ,eksiklik,kimsesizlik,sevgisizlik,başarısızlık,terk edilmişlik korkuları şeklinde yaralı çocuk modun da ortaya çıkar.
Aşkım kapışmak dan aldığım örnek ile anlatayım , kasa dasınız ve kasiyer sizi sıradayken görmedi arkanızda kini çağırdı yaralı çocuk o sıra da aslında bilinç altınızda geçmişte dışlanmışlık korkusu yaşadıysanız o anda saldırganlık sergilersiniz geçmişteki yarayı kapatmak adına ya bağırırsınız ya da kızarsınız ,görmüyor musun ben bir saat tir buradayım gibisinden.
Bu mod yersiz yere de bir anda modunuzu aşağı çeker toplum içinde veya sevdiklerinizin yanında.
Alınmamanız gerektiği diye düşünülen ve sizin alındıklarınız gibi düşünün . Ve aslında biz bu duyguyu tedavi etmediğimiz için kendi kendimize bastırdıkça bu duygumuzu bu yaralı çocuk farklı zamanlar da farklı yerlerde ortaya çıkar. Ve biz bu eksiklik duygusuna alışıp ,geleceğimizi de bu şekil de alıştırıyoruz eksik dışlanmışlık korkusu olan ya da ne bileyim sevgisiz, kimsesizlik ve başarısızlık korkusu sizi nasıl etkileyebilir ki?
Başarısızlık dan da kasıt aslında başkasının başarısı ile mutlu olamayan. Bu his normal değil ,bazen ben başkası adına sevinemem mesela, bu daha çok başarı gerektirmeyecek şeylerin bir korkusuymuş ve bu duyguyu bastırdıkça insanlara olan iyimser istekler insan da azalabiliyor .
Çok korktuğum için ben neden sevinemiyorum başkaların başarılarına diye araştırdım, başarmak için çoğu zaman az zaman harcamışım ve başaramadıkça ailemde başarırsın dedikçe başarıyorsun zaten deyip kendimi avuttum ve sonunda aslında tam olarak istediğim başarıyı da alamadım. Başkaların mutlulukları beni mutlu etmediği için örneğin babamın başarı kavramı benim için değildi ,o mutluydu, ama ben değildim çünkü üzülmesin diye başardığım oluyordu şimdiye kadar ve başkaların başarıları bu yüzden benim için sanki babamdan intikam alıyormuş hissi verdiğinden başarılarıyla mutlu olamıyordum ya da başarısızlığımı hatırlattığı için mutsuz olmakla meşguldüm . Tabi şimdi anladığım için sebebini kendi mutluluklarımın peşinden koşuyorum ve başarının sonu yok başarmak başarmak ile bitmiyormuş da zaten o yüzden mutlu olacağım şeyleri pekiştirirken aslında başarı benim için benim elde edebileceğim de mutlu olacağım şeyler oldu.
Neyse konuyu bulandırmadan bazı geçmişteki yaralar aslında sizin modunuzu düşüren şeylerdir herhangi bir mutlu anınız da bile.
Ve ailelerin cezalandırmaları sizi nasıl yönlendirir bunu da kısaca size anladığım kadarıyla aktarmak istiyorum.
Yaptığınız hatalar da kendinizi cezalandırıyorsunuz farkında olmadan ,çünkü siz hata yaptığınız da aileler sizi cezalandırıyordu. örneğin; bağırıyordu kızıyordu yasaklar koyuyorlardı. Sizinde ilerde kendinizi cezalandırmanızı etkiliyor . Çok basit hemde hiç farkında olmadığımız bir takım tepkilerimize dikkat edelim ne kadar hata yaparsam o kadar ceza almalıyım hissi var ,
Fiziksel ya da zihinsel olabilir bu ve kendimizi cezalandıracak birini de arıyoruz çünkü öyle olması gerektiğini algılıyoruz. Bu cezalandırma sevgisizlik olarak bile ortaya çıkabilir eğer bir baba örneğin; çocuğuna kızdığında sevgisini göstermemesi durumunda ise bu bir alışkanlık veya kendimize ya da karşı tarafa yaptığımız bir tepki olarak ortaya çıkabiliyor.
Bu bir cezalandırma türüdür bilinç altında yatan.
Ya da şiddet uygulaması fiziksel olarak bir ailenin bir şey yapamadığımız da olmadığında etrafımızdaki insanlara, duvara ,kendimize zarar vererek veya malımıza ya da en ufağından bak olmayacak salaksın salağız şeklinde toplumunda modunu düşürerek başaramayarak başarısını engelleyerek de kendimizi cezalandırıyoruz.
Ya da ebeveynlerin beklentili olmaları ,hani olur ya ailelerinizin hayallerini yaşarsınız aslında ya da diyelim hayallerindeki çocuk değiliz ve aileniz sizi kıyasladı sürekli birileri ile ,anne baba ölse de siz kendinizden beklentisi yüksek olarak yaşarsınız, yani ne yaparsanız yapın kendinizi birinden ya eksik hissedersiniz ya da memnuniyetsiz bir hayat sürersiniz . Aslında çok uzun bir mevzu bunlar daha da öğrendiğim uzun meseleler var sadece geleceğinizi aynı şekilde şekillendir memenizi canı gönülden bende istediğim için size Aşkım Kapışmaktan özellikle aldıklarımı ne kadar doğru bilemem ama elimden geldiğince aktarmak istedim ,umarım bir faydası olur umarım bir yararı dokunur bana oldu. En azından neden nasıl davrandığınızı anlamanız sağlayacaktır ,zaten bu saatten sonra ebeveyinlerinizi suçlayamazsınız kendileri ailelerinden aldıklarının sürekli bir döngü içinde tekrarlıyorlar ,ama biz çok şanslıyız bilinç altımız da yatanın ne olduğunu çözebiliriz hangi yaralı çocuk olduğumuzu çözebiliriz bunun bizim geleceğimize faydası dokunabilir ,kuşak çatışmasından dolayı aşırı derece de size amalarla gelebilirler ,bana göre kendinizin sorununu kendiniz öğrenip kendiniz tedavi edin ,en azında kendinizi cezalandırırken durup bir daha düşünün incinen çocuk değişmeli diye ya da bilinç altınızdaki hangi korku sizin modunuzu düşürüyor farkına varırsanız üzülmenizi daha kolay engel olabilirsiniz. İnşallah size de aldıklarımın bir faydası dokunur .
Tekrardan sevdikleriniz ile hayırlı bayramlar.
